ยูอิฟีเวอร์~
ไลฟ์ฟีเวอร์ ฮ่าๆๆ
(มีแนวโน้มว่าจะพยายามขุดเพลงเก่าๆของพี่สาวมาฟัง -w-)
*---------------------------------------------------------*
สวัสดีค่ะ
.......ยังจำกันได้ไหมเนี่ย?
เรียวกลับมาแล้วค่ะ หลังจากหายไปนานเดือนเศษ =w= (หายไปนานอย่างนี้มันไม่น่าจะกลับมาเลยซะจะดีกว่าไหมเนี่ย ดองข้ามชาติจริงๆเรา)
ความจริงๆยังงงๆอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมจู่ๆถึงลุกขึ้นมาอัพบล็อกอีก ทั้งๆที่ความจริงแล้ว ยังไม่แน่ใจว่าจะอัพเรื่องอะไรดี แต่มือมันไปแล้ว
คลิกนู่น คลิกนี่ เปลี่ยนธีมเสร็จสรรพ บรรยากาศเป็นใจให้อัพบล็อกเสียนี่กระไร จะไม่ให้อัพยังไงได้ล่ะเนาะ? (ฮะๆ)
อ่านมาถึงตรงนี้กันแล้วคงจะรู้ดีนะคะ ว่าเอ็นทรี่วันนี้ก็ไม่ค่อยจะมีสาระอีกตามเคย จริงๆ อยากจะอัพอะไรให้มันอลังการ คุ้มกับที่หายหัวไปอยู่บ้าง แต่สมองมันไม่เดินจริงๆ ขอเวลาตั้งหลักซักพักแล้วกันค่ะ เพราะฉะนั้น ก็คงไม่มีอะไรเนาะ เอ็นทรี่นี้ คุยไปเรื่อยเปื่อยแล้วกัน
เรียวหายไปเดือนเศษๆ นี่ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ มีกิเลสหลายอย่างเข้าครอบงำสมองเล็กๆของเรียวหลายอย่างเลยในช่วงปิดเทอมนี้ อย่าง....
1.) ปะ..ปะ...ปั๋งย่าา~~~!!
เกมส์ปังย่านี่แล กิเลสตัวบะละฮึ่มในใจเรียว ว่างเมื่อไหร่เป็นไม่ได้ หนูจะเล่นปังๆ ลูกเดียว -_-'' ยิ่งตอนนี้กำลังสะสมตังซื้อไม้ดาบดำ+ลุงอาเธอร์อยู่ ก็ยิ่งเล่นบ่อย อีกอย่าง เปิดเทอมไปก็จะไม่ได้เล่นแล้วด้วย
2.) ซะ..ซะ...Soompi~~!!
อันนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ ตั้งแต่เริ่มสมัครสมาชิก สตอล์คข่าวดงบังอยู่เงียบๆในบอร์ด ทุกวันนี้เริ่มลุกลามกลายเป็นไปวนเวียนอ่านฟิคที่ชาวบ้านแถวนู้นเขาแต่งกันแล้ว~ ก็มันอดไม่ได้นี่คะ อย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยนะคะ ช่วงนี้ เรียวบอกตามตรง เรียวหาเรื่องที่น่าอ่านทางฝั่งพี่ไทยเราไม่ค่อยได้เท่าไหร่ หรือจะพูดว่า เรียวเป็นคนที่สนใจอะไรค่อนข้างยากล่ะมั้งคะ(นิสัยเสียนะเนี่ย) ถ้าลองคลิกเข้าไปอ่านซักเรื่อง แล้วบทนำไม่ถูกใจ ก็จะไม่อ่านต่อจริงๆนะ = ='' แก้ไม่ตกจริงๆเลยนิสัยนี้ ก็เลยต้องกระเสือกกระสนไปอ่านฟิคทางฝั่งอินเตอร์บ้าง(ด้วยความรู้ภาษาอังกฤษเท่าหางอึ่ง = =) ทางนู้นเขาก็แต่งฟิคดีๆหลายเรื่องมากๆเลยค่ะ แนวเรื่องน่าสนใจหลายๆเรื่อง ใครๆที่ชอบอ่านนิยายแนวสดๆใหม่ๆ บ้าพลัง(เพราะมันเป็นภาษาปะกิด - -)โดยเฉพาะนักอ่านที่เป็นคอดาราเกาหลี-ญี่ปุ่น อะไรเทือกๆนีก็เข้าไปอ่านได้ค่ะ (ส่วนตัวเรียวเองไม่ได้คลั่งไคล้ขนาด โอ้คนนี้รู้จัก โอ้ คนนี้เคยเห็น หรอกค่ะ ก็อ่านแต่ฟิคดงบัง/เอสเจ/โซนยอนั่นแหละค่ะ แหะๆ)
3.) ระ..ระ...ระ..Writing!!
ต่อเนื่องจากข้อ 3 เพราะไปอ่านฟิคชาวบ้านมาเยอะ เลยเกิดอาการบ้าพลัง อยากแต่งเองเหมือนกันอ้ะ >< เป็นความบ้าบอส่วนตัวของคนที่ชื่นชอบภาษา/จินตนาการเตลิด/เห็นภาษาสวยงามแล้วอดโฮกไม่ได้ อย่างเรียวนี่แหละค่ะ =///= ตอนนี้ก็กำลังแต่งอยู่เรื่องนึง เป็นฟิคปะกิด แนวดราม่า/คอมเมดี้ อ่านะ ไปได้สี่ตอนแล้ว คงต้องรอดูต่อไปว่าจะเขียนได้ต่อจนจบไหม (หรือจะตายด้วยโรคแกรมม่าอังกฤษอ่อนแอซะก่อน)
4.) กะ...กะ...เกาะช้างง!!
ช่วงต้นเดือนเมษาเรียวไปเที่ยวเกาะช้างมาล่ะค่าาา~!! ได้ไปดำน้ำดูปะการังเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยยย >< ตื่นเต้น ได้ไปกระทบไหล่ปลิงทะเล+เม่นทะเล อ๊ายยย (ไม่ใช่ละ - -) เสียวไส้อย่างบอกไม่ถูกกันเลยทีเดียว ไปเที่ยวครั้งนี้ถ่ายรูปมาเยอะด้วยล่ะค่ะ (เพิ่งได้กล้องถ่ายรูปใหม่เลยออกอาการเห่อน่ะค่ะ) ไว้อัพบล็อคคราวหน้าอาจจะเอามาโชว์
เผลอแป๊บเดียว(ซะที่ไหน?) ก็จะเปิดเทอมแล้ว และแล้วก็เหมือนทุกปีนั่นแหละค่ะ...รู้สึกว่าตัวเองเนี่ย ใช้เวลาช่วงปิดเทอมไม่ได้คุ้มค่าเอาซะเล้ย ให้ตายถ่อย เสียดาย เสียดายจริงๆ
เอาล่ะ แล้วก็รายงานสถานการณ์ปัจจุบันกันดีกว่า
เรียวเปลี่ยนธีมแล้วนะค้า~ (เอ่อ...เรื่องนั้นทุกคนเขารู้แล้วน่า)
หลังจากดองธีมบล็อกใ้หเลี่ยนไปด้วยสีขมพู ขาว เทา และบุคคลชื่ออักษรย่อ ช.ช.ม. อยู่สองเดือนเศษ ในที่สุด เรียวก็เปลี่ยนธีมจนได้ ได้ ได้~
ความจริงกะจะเปลี่ยนตั้งแต่หน้าร้อนแล้ว แต่เป็นไรก็ไม่รู้แหละ หาภาพสวยๆถูกใจไม่ได้จริงๆ แล้วมันก็เข้าฤดูฝนแล้วด้วย ก็เลย เอาวะ เป็นธีมหน้าฝนซะเลย
คราวนี้ให้ชื่อธีมว่า Sun Shower ค่ะ
เดิมทีแล้ว Sun Shower จะแปลว่า แสงแดดที่สาดส่องท่ามกลางสายฝนค่ะ เรียกง่ายๆก็ 'ฝนตกแดดออก' นั่นแหละนะ
แต่พอดีที่เลือกใช้ธีม+ชื่อนี้มันมาจากเพลงของดงบัง(เอาจนได้คนเรา...) ชื่อเพลง ยออูบิ (여우비/Fox Rain/Like Weather/Sun Shower หลายชื่อจริงๆ)ค่ะ เหตุผลก็ ชอบอ้ะ! ฮ่าๆๆ ไว้วันหลังจะเอามาลงแล้วกันค่ะ เพราะว่า ไม่รู้สิ มันเนื้อหาเศร้า+ทำนอง/เสียงร้องฟังดูดีค่ะ ชอบบบ~~
แล้วอีกอย่างที่เลือกใช้ Sun Shower ก็เพราะว่า เหมือนอยากจะเปรียบเทียบน่ะค่ะ ว่า ภายใต้ความทุกข์(สายฝน) จะยังมีความสุข(แสงตะวัน)ซ่อนอยู่ หรือปรากฏออกมาอยู่เสมอน่ะค่ะ แล้วประกอบกับที่ว่า ส่วนตัวเป็นคนที่ไม่ได้รู้สึกมีความสุขหรือทุกข์ระทมกับชีวิตที่ใช้ทุกวันนี้เท่าไหร่ คือ...มีความสุขแบบไม่ได้สดใส แต่ก็สุขแบบสงบๆ แบบอิ่มเอมน่ะค่ะ (ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี) ก็เลยคิดว่า ความรู้สึกเรียวตอนนี้มันคล้ายๆกับฝน ที่บางคนอาจจะมองว่ามันดูเศร้า หรือหม่นหมอง แต่จริงๆแล้ว ถ้าเรานั่งมองฝนตกเงียบๆ ข้างๆหน้าต่าง มันจะรู้สึกสงบอย่างประหลาดเลยค่ะ (ส่วนตัวเรียวเป็นคล้ายๆแบบนั้น) ก็เลยได้ํีมมาแบบนี้แหละ (เหมือนตัวเองจะพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่เลย)
ก่อนจะจบการพล่ามเรื่องธีมขอพูดถึงหัวบล้อกซะหน่อย รู้สึกว่าเป็นหัวบล็อกที่ตั้งใจทำที่สุดอันหนึ่งตั้งแต่ทำธีมบล็อกมาเลย 555+ ก็ไม่ได้สวยขนาดนั้น แต่เพราะงานนี้ทำให้เรียวเริ่มรู้จัก+ชื่นชอบ Blending mode แบบ Overlay มากขึ้น 555+
โชว์ตัวหัวบล็อกอีกซักที:
ถือว่าเป็นโชคดีของเรียวอ่ะนะคะ ที่หาภาพสวยๆตั้ง 3 ภาพมารวมตัวกันได้ภาพนี้
ก็ อาจจะไม่สวยเท่าไหร่นะ แต่ส่วนตัว เรียวว่าภาพต้นฉบับสามภาพที่เอามารวมจนได้หัวบล็อกนี้มันสวย+เค้าเข้ากันอ่ะ
ภาพนี้
ภาพนี้
แล้วก็ภาพนี้
มันสวยดี
Credits to Google (ไปหามาจากพี่เกิ้ลล้วนๆ เหอๆๆ)
หวังว่าคงจะสบายตากันไปกับธีมนี้จนกว่าเรียวจะเปลี่ยนธีมใหม่นะคะ ^^
เริ่มจะหมดเรื่องเขียนแล้วล่ะ ขอจบเอ็นทรี่ด้วยเนื้อเพลง+คำแปลของเพลงที่เปิดอยู่ข้างบนแล้วกัน
พอดีว่าได้ไปดูบลีชตอนนึง แล้วมีเพลงนี้ขึ้นเป็นเพลงจบ เห็นว่าเสียงคนร้องน่ารักมาก+ทำนองดี ก็เลยเอามาให้ฟังด้วยกันค่ะ ฮ่าๆๆ (อันที่จริง แฟนๆบลีชเขาก็คงฟังกันไปหมดแล้วล่ะ แต่ก็นะ เหอๆๆ)
สวัสดีค่ะ แล้วเจอกันใหม่นะคะ ^^
------------------------------------
Single: LIFE
Lyrics: YUI
Composer: YUI
------------------------------------
ในเมืองใหญ่ที่ไม่คุ้นเคยอันเต็มไปด้วยโคลน
ฉันไม่สามารถหัวเราะได้เหมือนเดิม และได้แต่เดินก้มหน้า
เหล่าผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ
"ความฝันได้เป็นจริงหรือเปล่านะ?"
ฉันเองยังคงกระเสือกกระสนอยู่เลย
อยากจะลองใช้ชีวิตในปัจจุบันให้ดี
มากกว่าที่จะอยากกลับไปยังสมัยเด็กๆ
ความขลาดหน่ะมันเรื่องธรรมชาติ
หากออกไปยังที่มีแสง
แล้วเหยียดสองแขนออกไปล่ะก็
จะไปได้ไกลเกินกว่าท้องฟ้านั่นหรือเปล่านะ?
คิดแบบนั้นหล่ะ
ปีกที่ใช้บินนั่น
ยังมองไม่เห็นมันเลย
ก็การมีชีวิตอยู่หน่ะ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆยังไงล่ะ
เพียงแค่อุ้มลูกสุนัขที่ตัวเปียกปอนขึ้นมา
ก็หัวเราะออกมา
จนน้ำตาเล็ดไปพักนึง
อยากถูกรัก เอาแต่อยากถูกรัก
ฉันพูดเอาไว้สินะ
จะเอาแต่เรียกร้องไม่ได้สิเนอะ
ในตอนเด็กก็มีวันที่
ทำให้คุณแม่ต้องเจ็บปวดเนอะ
อยากเปลี่ยนมันจัง
ตอนนี้ ทั้งหมดเลย
ออกไปยังที่แสงแดดส่องถึง
แล้วกุมมือนั้นเอาไว้แน่น
ทำลายสถานที่และเวลานั้นเสีย
I can change my life
แต่ทั้งหมดในหัวใจนี้
ไม่สามารถสื่อออกไปได้หมด
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายไงล่ะ
การมีชีวิตอยู่หน่ะ
ออกไปยังที่แสงแดดส่องถึง
แล้วกางแผนที่ออกดู
I know... You know...
หนทางที่สับสนเนี่ยมันช่วยไม่ได้นี่นะ
I can change my life
แต่ละวันทั้งหมดที่ผ่านมา
ก็คือฉันในตอนนี้ยังไงล่ะ
ก็มันไม่ใช่เรื่องง่ายยังไงล่ะ
การมีชีวิตอยู่หน่ะ
เครดิตคำแปล: http://www.morningmelody.com/non_hp/yui/life.html
------------------------------------